العلامة المجلسي (مترجم: تهرانى)

90

بحار الأنوار (ج65) (شيعه در پيشگاه قرآن و اهل بيت ع) (فارسى)

دوزخ نيستند ) يا هستند و چشمان ( ما ) بر آنها نميافتد ؟ « 1 » . 113 - از عبيد بن كثير از . . . از حضرت امير المؤمنين على بن ابى طالب فرمود من و رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بر لب حوض هستيم و خاندان ما با ما باشند پس هر كس ما را بخواهد بايد گفتار ما را بگيرد و بكردار ما عمل كند زيرا ما خاندانى هستيم كه شفاعت از آن ماست ، براى ديدار ما در كنار حوض بهم رقابت كنيد چون ما دشمنان را از او دور و دوستانمان را از آن سيراب سازيم و هر كس از آن آب نوشد براى هميشه تشنه نشود ، و حوض ما پر است و از دو آبريز بهشتى در او ريخته مىشود يكى تسنيم « 2 » و ديگرى معين « 3 » ، و در دو طرف اين حوض زعفران است ، كسى را بر ما نمىگزيدند ولى اوست كه از بندگانش هر كه را بخواهد ويژه رحمتش كند ، پس خدا را ستايش ميكنم بدين نعمتها كه مخصوص شما قرار داده و بر حلال‌زادگى شما ، چون ياد ما خانوادهء شفاء هر درد و بيمارى و وسوسه شك‌آور است ، و البته دوستى ما خشنودى خداست ، و هر كسى كه راه ما را گيرد فردا در حظيرة القدس و فردوس برين با ماست ، و منتظر امر ما همچون كسى است كه در راه خدا بخونش غلطد ، و هر كه فرياد ما را بشنود ولى ما را يارى نكند خدا برو بر سر دو سوراخ بينى او را در دوزخ سرنگون سازد . ما هستيم در گشايش چون مبعوث شوند و همه راهها بر آنها بسته شود ، مائيم باب حطّه « 4 » كه در اسلام است هر كس در او آيد نجات يابد و هر كه از آن دور شود

--> ( 1 ) سورهء ص آيه 62 و 63 و روايت در تفسير فرات ص 131 . ( 2 ) نسيم چشمه‌ايست در بهشت كه خداوند در قرآن ميفرمايد بندگان مقرب از آن مينوشند . ( 3 ) معين يعنى جارى و برخى گويند « م » در اول آن زائد است و اصل آن عين است يعنى چشمه . ( 4 ) باب حطه اصطلاحى است مربوط به بنى اسرائيل در زمان حضرت موسى « ع » قرآن ميفرمايد : وقتى كه گفتيم وارد اين قريه ( بيت المقدس ) شويد و از نعمتهاى آن تناول كنيد و از آن در سجده‌كنان داخل گرديد و بگوئيد از گناه ما درگذر تا از خطاى شما درگذريم ( سورهء بقره آيه 58 ) بنا بر اين منظور از باب در بيت المقدس است كه دستور داشتند پس از ورود بگويند حطه يعنى خدايا از گناه ما در گذر پس باب حطه يعنى در آمرزش .